Είναι άραγε σήμερα το διαδίκτυο ο σύγχρονος ψυχαναλυτής, όπου ο καθένας μπορεί να μιλήσει ελεύθερα, να εκφράσει τις πιο βαθιές και ενοχικές του φαντασιώσεις χωρίς συνέπειες αλλά και χωρίς οικονομικό κόστος; Ναι, το διαδίκτυο αφ’ ενός έχει αυτόν τον ρόλο, ενώ αφ’ αφετέρου δίνει στους χρήστες του την «εξουσία», ώστε με ένα απλό πάτημα του πλήκτρου να μπορούν να δίνουν εντολές, να κάνουν διάφορες εργασίες, να κερδίζουν χρήματα, να περιγράφουν ιδέες, να κρίνουν, να καταδικάζουν και να γίνονται όλοι «κυρίαρχοι» αυτού του κυβερνοχώρου με την έπαρση που συνήθως διακρίνει τους έχοντας. Γιατί όμως τα άτομα αυτά επιλέγουν αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας και επαφής;
Είναι άραγε σήμερα το διαδίκτυο ο σύγχρονος ψυχαναλυτής, όπου ο καθένας μπορεί να μιλήσει ελεύθερα, να εκφράσει τις πιο βαθιές και ενοχικές του φαντασιώσεις χωρίς συνέπειες αλλά και χωρίς οικονομικό κόστος; Ναι, το διαδίκτυο αφ’ ενός έχει αυτόν τον ρόλο, ενώ αφ’ αφετέρου δίνει στους χρήστες του την «εξουσία», ώστε με ένα απλό πάτημα του πλήκτρου να μπορούν να δίνουν εντολές, να κάνουν διάφορες εργασίες, να κερδίζουν χρήματα, να περιγράφουν ιδέες, να κρίνουν, να καταδικάζουν και να γίνονται όλοι «κυρίαρχοι» αυτού του κυβερνοχώρου με την έπαρση που συνήθως διακρίνει τους έχοντας. Γιατί όμως τα άτομα αυτά επιλέγουν αυτόν τον τρόπο επικοινωνίας και επαφής;
